وطن‌خوانی 6

پر و بالَش خونين،

خسته از راه دراز

گاه نزديک زمين،

گاه در اوج بوَد... در پرواز

آمده از سدگانی بس دور

از ستم‌های فراوان رنجور

کی شود تا که دگربار گشايد پر و بال!